Wspinaczka skałkowa
Jednym ze sportów cieszących się ostatnio coraz większą popularnością jest na pewno wspinaczka skałkowa. Zaczynają ją uprawiać ludzie w różnym wieku i o różnych warunkach fizycznych. Okazuje się, że wspinać może się każdy, bez względu na płeć, wiek czy wygląd. Wystarczy chcieć i przemóc strach przed wysokością. Najlepiej jest zacząć od czegoś naprawdę łatwego, aby później przejść do coraz trudniejszych prób, a co za tym idzie – niezapomnianych przygód. Wspinaczka skałkowa ogólnie polega na pokonywaniu stromych ścian skalnych. Na każdej ścianie biegnie czasem nawet kilkadziesiąt tras o różnym poziomie trudności. Jest ona uprawiana zarówno rekreacyjnie, jak i jako dyscyplina sportu.
Zawody wspinaczkowe po ścianach organizowane są coraz częściej, choć dość rzadko na naturalnym terenie skalnym. Organizuje się je raczej na sztucznie zbudowanych ścianach, do których łatwiej montuje się wszelkiego rodzaju asekuracje. Wspinaczka skalna dzieli się na kilka rodzajów: wspinaczka techniką sztucznych ułatwień, w której używa się różnego rodzaju haków; wspinaczka klasyczna, gdzie wykorzystuje się tylko własne ręce i nogi, a używanie wszelkiego rodzaju dodatkowych sprzętów uważa się wręcz za nieetyczne; wspinaczka z górną asekuracją, polegająca na wspinaniu się po linie asekuracyjnej zwisającej z góry. Coraz częściej nie uważa się stylu asekuracyjnego za formę wspinaczki. Wspinaczka skalna uprawiana jest najczęściej w zespole, co na pewno ułatwia asekurację i transport wszelkiego rodzaju bagażu i sprzętu. Okazuje się, że ludzie pragnący zastrzyku adrenaliny coraz częściej próbują swoich sił w wspinaczce skałkowej, która dostarcza jej ogromną ilość, a ponad to, powoduje, że nabywa się nastawienia, że można osiągnąć wszystko i przezwyciężyć każdy strach.
Zawody wspinaczkowe po ścianach organizowane są coraz częściej, choć dość rzadko na naturalnym terenie skalnym. Organizuje się je raczej na sztucznie zbudowanych ścianach, do których łatwiej montuje się wszelkiego rodzaju asekuracje. Wspinaczka skalna dzieli się na kilka rodzajów: wspinaczka techniką sztucznych ułatwień, w której używa się różnego rodzaju haków; wspinaczka klasyczna, gdzie wykorzystuje się tylko własne ręce i nogi, a używanie wszelkiego rodzaju dodatkowych sprzętów uważa się wręcz za nieetyczne; wspinaczka z górną asekuracją, polegająca na wspinaniu się po linie asekuracyjnej zwisającej z góry. Coraz częściej nie uważa się stylu asekuracyjnego za formę wspinaczki. Wspinaczka skalna uprawiana jest najczęściej w zespole, co na pewno ułatwia asekurację i transport wszelkiego rodzaju bagażu i sprzętu. Okazuje się, że ludzie pragnący zastrzyku adrenaliny coraz częściej próbują swoich sił w wspinaczce skałkowej, która dostarcza jej ogromną ilość, a ponad to, powoduje, że nabywa się nastawienia, że można osiągnąć wszystko i przezwyciężyć każdy strach.